31 Αυγούστου 2009

Vamos a Cuba


Επαναλαμβάνουμε το ταξίδι στην ΚΟΥΒΑ. Αυτή τη φορά θα μείνουμε από 31 Ιουλίου έως 22 Αυγούστου, θα ταξιδέψουμε με AIR CUBANA , θα πάμε σε 8 πόλεις, θα μείνουμε σε ενοικιαζόμενα δωμάτια που κλείσαμε με ιντερνετ, και θα μετακινηθούμε με μέσα μαζικής μεταφοράς (δηλ.οικονομικότερα, άρα περισσότερες μέρες).
 Ομως έχουμε φροντίσει να ακουλουθήσει το blog το οδοιπορικό μας ανεβάζοντας προγραμματσμένα από τώρα βιντεάκια από τα μέρη που θα επισκευθούμε στην Κούβα.

Καλή άδεια σε όσους φεύγουν , καλή συνέχεια στην Αθήνα σε όσους γύριζουν.
Βαγγέλης , Λουκία , Γιώργος, Χρυσάνθη




ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ - Cuba Καλοκαίρι 2009 - 31/7/2009

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Να ‘μαστε πάλι εδώ, από κει που ξεκινήσαμε πριν ακριβώς 2 χρόνια. Αναχώρηση για Κούβα, μέσω Μαδρίτης. 
 Πολλά έχουν αλλάξει στη σχεδίαση αυτού του ταξιδιού, σε σχέση με το προηγούμενο. Αυτή τη φορά το ταξίδι θα διαρκέσει 22 ημέρες, αντί 14. Τα εισιτήρια είναι μέσω Air Cubana, απευθείας, χωρίς τη μεσολάβηση τουριστικού πρακτορείου (δηλ. αρκετά πιο φθηνά).
 Τα ξενοδοχεία της προηγούμενης φοράς μετατράπηκαν σε casas particulares (δωμάτια σε σπίτια ιδιωτών) και κλείστηκαν μέσω Internet (επίσης πολύ φθηνότερα).
 Τα ταξί, για την εσωτερική μετακίνηση στην Κούβα, θα μετατραπούν σε Viazul Buses, κοινώς τα ΚΤΕΛ της Κούβας.

ΔΗΜΟΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ: Αρχισε η φθινοπωρινή επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα

Εδώ ο κόσμος καίγεται…

Δημοσιεύτηκε σήμερα στο www.maroussi-guide.gr με αφορμή εργασιακά θέματα και είναι αξιοπερίεργο. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στους Οργανισμούς Τοπικής ΑΥτοδιοίκησης αναφέρει σε έγγραφό της προς τα σωματεία εργαζομένων του Δήμου Αμαρουσίου, ότι η Δημαρχιακή Επιτροπή πήρε απόφαση που προτίθεται ουσιαστικά να εκχωρήσει όλες τις αρμοδιότητες σε ιδιώτες. Πάρθηκε τέτοια απόφαση από τη Δημαρχιακή Επιτροπή στις 27 Ιουλίου 2009 κύριε δήμαρχε; Τα μέλη της μειοψηφίας στη Δημαρχιακή (Ραγκούσης και Μπρέγιαννης), τι είπαν γι’ αυτό; Το Δημοτικό Συμβούλιο τα ξέρει αυτά;
Διαβάστε το έγγραφο ή κάντε κλικ στη φωτογραφία για μαγέθυνση:
“Με αφορμή την απόφαση της Δημαρχιακής επιτροπής του Δήμου σας στη συνεδρίαση της τη Δευτέρα 27 Ιουλίου 2009 όπου ουσιαστικά προτίθεται να εκχωρήσει όλες τις αρμοδιότητες του Δήμου σε Ιδιώτες (μέσω Σ.Δ.Ι.Τ.), η Εκτελεστική Επιτροπή κρίνει σκόπιμη την οργανωμένη παρέμβαση του συνδικαλιστικού κινήματος των εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση καθώς για άλλη μια φορά ο Δήμος Αμαρουσίου θα αποτελέσει τον «πιλότο» για την εφαρμογή των Σ.Δ.Ι.Τ. και την κατάργηση του Δημόσιου και Κοινωνικού Χαρακτήρα των υπηρεσιών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης,
Για την αντιμετώπιση της σοβαρής αυτής κατάστασης και να υπάρξει συντονισμένη παρέμβαση στο Λήμο Αμαρουσίου, κρίνουμε σκόπιμο κατ’ αρχή την πραγματοποίηση κοινής συνάντησης της Εκτελεστικής Επιτροπής με τα Διοικητικά Συμβούλια των Συλλόγων Εργαζομένων του Δήμου Αμαρουσίου ώστε να καθορίσουμε από κοινού τις αντιδράσεις μας για την αντιμέτωπη ενός τόσο σοβαρού προβλήματος που αφορά το σύνολο των εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση”

από το blog Maroussiotis http://maroussiotis.blog4u.gr/2009/08/28/εδώ-ο-κόσμος-καίγεται/

από το site maroussi-guide.gr Θερμός χειμώνας εν όψη

από το blog Kastalia2009 : http://kastalia2009.wordpress.com/2009/08/28/θερμός-χειμώνας-εν-όψη/


30 Αυγούστου 2009

La Habana: 1/8/2009 Σάββατο

Ξυπνώντας το πρωί φάγαμε το υπέροχο πρωινό που μας είχε ετοιμάσει η Señora Maria. Περιελάμβανε μάνγκος, γκουαγιάβα, ανανά, μπανάνες, καφέ, ψωμί με μαρμελάδα ή μέλι, χυμό μάνγκο και φυσικά tortilla (ομελέτα). Μετά έβαλα την Señora να πάρει στο αεροδρόμιο, μήπως εκείνη συνεννοηθεί καλύτερα. Μας είπαν ότι, όταν έχουν νέα θα ειδοποιήσουν.
Και η Señora Maria είναι διαβητική, όπως και πολύς κόσμος στην Κούβα, μάλλον λόγω του λαδιού, που είναι φοινικέλαιο.

Ύστερα βγήκαμε στην Αβάνα και κάναμε τον παλιό γνώριμο γύρο. Βασικά, πήγαμε στο παζάρι να πάρουμε μια αλλαξιά ρούχα για τον Βαγγέλη. Ευτυχώς έσωσα τουλάχιστον τα ακριβά πράγματα του Alberto, 2 ρολόγια, ένα κινητό, ένα mp3, που τα είχα στην τσάντα χειρός. Από τα δικά μας χάσαμε τους φορτιστές της φωτογραφικής μηχανής και του κινητού. Ούτε φωτογραφίες δεν θα μπορέσω να τραβήξω 20 μέρες. Τι καντεμιά κι αυτή!


ΚΡΙΤΙΚΗ DVD: ¨το Πείραμα"


ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
Σκηνοθεσία Όλιβερ Χέρσμπιγκελ.

Γερμανια 2001Το Πείραμα φυλάκισης του Στάνφορντ ήταν ένα πείραμα πάνω στις ψυχολογικές επιπτώσεις που επιφέρει η μετατροπή ενός ατόμου σε φυλακισμένο ή δεσμοφύλακα. Το πείραμα διεξήχθη το 1971 από την ερευνητική ομάδα του Καθηγητή Ψυχολογίας Φίλιπ Ζιμπάρντο του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ.Εικοσιτέσσερις φοιτητές επιλέχθηκαν από 70 για να παίξουν τους ρόλους των φυλακισμένων και των δεσμοφυλάκων και να ζήσουν σε μια υποτιθέμενη φυλακή που είχε δημιουργηθεί για τους σκοπούς του πειράματος στο υπόγειο του κτιρίου της Επιστήμης της Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ. Η επιλογή των υποψηφίων έγινε με βάση την απουσία ψυχολογικών και ιατρικών προβλημάτων, αλλά και ποινικού μητρώου, έτσι ώστε να αποτελούν ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα για την επιστημονική παρατήρηση. Οι ρόλοι μοιράστηκαν μετά από ρίψη κέρματος (κορώνα ή γράμματα).Οι φυλακισμένοι και οι δεσμοφύλακες μπήκαν κατευθείαν στους ρόλους τους προχωρώντας τους ρόλους του όμως πέρα από τις προβλέψεις, οδηγούμενοι σε επικίνδυνες και ψυχολογικά καταστροφικές καταστάσεις. Το ένα τρίτο από τους φρουρούς κρίθηκε ότι επέδειξαν "γνήσια" σαδιστικές τάσεις, με αποτέλεσμα αρκετοί φυλακισμένοι να τραυματιστούν ψυχολογικά και δύο από τους φοιτητές να αποχωρήσουν νωρίς από το πείραμα.
Μετά την κατάρρευση ενός φοιτητή από τις απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούσαν στη φυλακή, και συνειδητοποιώντας ότι είχε παθητικά επιτρέψει ανάρμοστες συμπεριφορές να λάβουν χώρα κάτω από την εποπτεία του, ο Ζιμπάρντο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τόσο οι φυλακισμένοι όσο και οι δεσμοφύλακες είχαν ταυτιστεί υπερβολικά με τους ρόλους τους, με αποτέλεσμα να τερματίσει το πείραμα μετά από έξι μέρες.Αυτά είναι τα πραγματικά γεγονότα.

Η ταινία τώρα. Το πείραμα γύρω από την ανθρώπινη συμπεριφορά σε φυλακή θα οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες, εφιαλτικές καταστάσεις. Ιδιαίτερα επίκαιρη ταινία βουτηγμένη σε μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Με μια άλλη μορφή των reality shows και των Big Brothers καταπιάνεται η ταινία αυτή του πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη (μέχρι πρόσφατα ηθοποιού και σεναριογράφου αλλά και σκηνοθέτη στην τηλεόραση) Ολιβερ Χέρμπιγκελ. Εμπνευσμένη από ένα πραγματικό πείραμα που έγινε στις ΗΠΑ το 1971, παρουσιάζει μια ομάδα είκοσι αντρών που δέχονται, με αντάλλαγμα δυο χιλιάδες δολάρια, να πάρουν μέρος σ' ένα πείραμα με θέμα τη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς στο περιβάλλον της φυλακής. Οκτώ από τους άντρες παίρνουν το ρόλο των δεσμοφυλάκων και δώδεκα εκείνη των κρατουμένων, που μπαίνουν σε πραγματικά κελιά για 14 μέρες, ενώ διάφορες κάμερες, τοποθετημένες παντού, αρχίζουν να παρακολουθούν τη συμπεριφορά τους. Σταδιακά τα πράγματα αρχίζουν ν' αλλάζουν, οι δεσμοφύλακες αρχίζουν να πιστεύουν στο ρόλο τους και να φέρνονται με σκληρότητα, τελικά με σαδισμό, στους φυλακισμένους, πιστεύοντας ότι μ' αυτό τον τρόπο εκτελούν το «καθήκον» τους. Η εξέλιξη γίνεται έτσι ανεξέλεγκτη, σε σημείο που οι δεσμοφύλακες να ξεπερνούν τα όριά τους και να συλλαμβάνουν ακόμη και τους υπεύθυνους του πειράματος, για να μετατραπούν σε σύγχρονους ναζί, πιστεύοντας πως έτσι ακολουθούν τις απαιτήσεις του πειράματος.

Η ταινία βάζει με το δικό της τρόπο το θέμα της ευθύνης και της υπακοής σε διαταγές και κανονισμούς, κάνοντας έτσι ένα έμμεσο σχόλιο πάνω στο ναζισμό. Ενώ ταυτόχρονα γίνεται κι ένα σχόλιο πάνω στα διάφορα πρόσφατα (ή και μελλοντικά) προγράμματα της τηλεόρασης. Γερμανός Βig Βrother Καλύτερο εγχείρημα το γερμανικό... Βig Βrother με την ονομασία «Το πείραμα» (Das experiment), σε σκηνοθεσία Όλιβερ Χερσμπίγκελ. Είκοσι ανθρώπινα πειραματόζωα έναντι δύο χιλιάδων δολαρίων δέχονται να εγκλωβιστούν για δύο εβδομάδες εντός γερμανικής φυλακής παίζοντας τους κρατούμενους και τους δεσμοφύλακες. Από πάνω, από το ρετιρέ των φυλακών, μια ομάδα επιστημόνων και άλλων κρατικών αξιωματούχων παρακολουθούν και καταγράφουν τις αντιδράσεις των... νετρονίων. Θα αντέξουν, θα πλακωθούν, θα αλληλοσπαραχθούν; Ο Χερσμπίγκελ, ως εντρυφής αναγνώστης της Διαλεκτικής και της Ψυχιατρικής, εικονογραφεί την κλιμάκωση των σχέσεων εξουσίας και εξουσιαζομένου κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Στο πρώτο στάδιο η εξουσία επιβάλλεται διά της... στολής. Είμαι αρχηγός, θα κάνεις αυτό που θα σου πω. Στο δεύτερο στάδιο επιβάλλεται διά του... Φρόυντ και της ταπεινώσεως (είναι το στάδιο της ψυχολογικής βίας). Στο τρίτο οι μάσκες πέφτουν και αρχίζουν οι ξύλο η βία ο σαδισμός. Με άλλα λόγια, ο Γερμανός σκηνοθέτης επιχειρεί να αποδείξει κάτι που έχει εγγραφεί στην ιστορία του ανθρώπινου γένους. Όσοι αιώνες και να έχουν περάσει, η Πυραμίδα παραμένει αναλλοίωτη. Από πάνω το κράτος και από κάτω τα όργανα (του κράτους) και οι υπήκοοι του ίδιου κράτους. Η σκηνοθεσία ακολουθεί κατά γράμμα το πνεύμα του πειράματος. Σαν να βλέπεις νετρόνια τοποθετημένα πίσω από τα σίδερα της φυλακής, με δεσμοφύλακες επιγονίσκους του Αδόλφου. Αν ήμουν στη θέση του Χερσμπίγκελ, θα πρόσεχα. Με τέτοιες αντικρατικές αντιλήψεις και τόσο λεπτές χειρουργικές τομές, το όνομά του μπορεί να φτάσει ίσαμε τα κεντρικά της CΙΑ!

Αντώνης Ελευθεράτος   

29 Αυγούστου 2009

Santiago de Cuba : 02/08/2009 Kυριακή


Αφού περπατήσαμε περίπου 3 χιλιόμετρα και κάναμε ένα μπάνιο στο δρόμο από τον ιδρώτα, φτάσαμε στο σταθμό των λεωφορείων Viazul, τα οποία κάνουν δρομολόγια στις διάφορες επαρχίες.

 Τα λεωφορεία αυτά είναι μόνο για τουρίστες. Και οι κουβανοί μπορούν να ταξιδέψουν με αυτά, αλλά είναι πιο ακριβά. Για τους Κουβανούς υπάρχουν τα Astro, τα οποία είναι επίσης με air-condition, όπως και τα Viazul, αλλά σε αυτά δεν επιτρέπεται να μπουν τουρίστες, γιατί είναι πολύ πιο φθηνά, και πληρώνεις σε εθνικά πέσος και όχι σε τουριστικά.
Επιτρέπουν μόνο 2 ξένους σε κάθε δρομολόγιο και έχουν ανταπόκριση και με πιο μικρές πόλεις.

 Εμείς έπρεπε να κλείσουμε τα εισιτήρια μας για τις υπόλοιπες πόλεις που θα επισκεφτούμε.

Φυσικά η συνεννόηση μου στα Ισπανικά δεν παίζεται!!!. Έλεγξα τα εισιτήρια 2 και 3 φορές, μη πάμε αλλού γι’ αλλού.

Η σταθερή αξία του μπακάλη στην πολιτική οικονομία


ΜΕΡΟΣ Γ (τελευταίο)


Ξεκαθαρίζω - μέχρι να ρεφάρει η αγορά τη χασούρα της, μέχρι δηλαδή να αντιμετωπίσουν τη ζημιά από το πλασματικό χρήμα, θα περάσουν πολλές ακόμα αναποτελεσματικές νύχτες του Αγίου Βαρθολομαίου (ακόμα και μέρα-μεσημέρι). Άρχισαν ήδη να κλείνουν τα παραρτήματά τους οι αυτοκινητοβιομηχανίες, θα ακολουθήσουν εταιρείες ειδών εικόνας-ήχου, κινηματογραφικά στούντιο, εταιρείες παροχής υπηρεσιών και ειδών ψυχαγωγίας και αναψυχής, τουριστικά καταλύματα. Με λίγα λόγια, η πολυτέλεια θα φάει πρώτη χώμα.


Ξεκαθαρίζω - άνθρωποι θα μείνουν στο δρόμο, προγράμματα ανεργίας θα αποτύχουν να καλύψουν τις ανάγκες τους και η αγορά θα υπολειτουργεί χειροτερεύοντας συνεχώς την κατάσταση.Ξεκαθαρίζω - αυτή τη φάση οι γραμματιζούμενοι τη λένε «ύφεση». Και κουβαλάει στασιμοπληθωρισμό (υψηλό πληθωρισμό που δεν πέφτει με τίποτα), συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, μείωση των παραγωγικών διαδικασιών μέχρι τη στιγμή που…. .Που;Δεν θα αναλύσω το επάρατο μαρξιστικό σενάριο, όπου το σύστημα καταρρέει μέσα στις αντιφάσεις του κι ο τελευταίος μπακάλης κρεμιέται από τα έντερα του τελευταίου τσιφούτη. Μπρρρρρρρρρρ!Και ξέρεις γιατί; Επειδή αυτό είναι μάλλον το ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ σενάριο! Βάι, βάι, βάι!!!Θα σου πω όμως για την άλλη προοπτική, αυτή που διδάσκονται οι «μυημένοι» οικονομολόγοι στο μάθημα της οικονομικής θεωρίας -όταν μελετάνε τα νεώτερα οικονομικά μοντέλα:Για να ξεπεραστεί η ύφεση, έχει αποδειχτεί από την ιστορική εμπειρία, ότι θα πρέπει να επέλθει ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ.Μόνο έτσι θα μειωθεί το αγοραστικό κοινό παράλληλα με τη (σε μεγαλύτερο βαθμό) μείωση της προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών και μόνο με αυτόν τον τρόπο θα οδηγηθούμε σε εκ νέου αύξηση της αγοραστικής ικανότητας και ακολούθως, αύξηση των τιμών! Λε βουαλά!!! Μαγικό, έτσι;Τι σημαίνει όμως «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών»;Παραγωγικοί μηχανισμοί είναι οι εργαζόμενοι και τα μέσα παραγωγής (μηχανήματα, κτίρια κ.λ.π.) -να το ξεκαθαρίσω αυτό. Και πως καταστρέφονται; Τσσσς!!! Πανεύκολα!Οι άνθρωποι-εργαζόμενοι σκοτώνονται μαζικά σε πεδία μαχών, τα εργοστάσια βομβαρδίζονται, οι οδικές αρτηρίες μεταφοράς εμπορευμάτων ανατινάζονται, η αεροπορία και το ναυτικό χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή εχθροπραξιών! Δηλαδή δε μένει μήτε ρουθούνι, μήτε γιοφύρι όρθιο!Χρειάζεται να σου πω κι άλλα για να καταλάβεις ότι η «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών» συνεπάγεται πόλεμο; Πόλεμο παγκόσμιο κατά προτίμηση, να μην κάνουμε διπλές και τρίδιπλες δουλειές -να ξεμπερδεύουμε με τη μία.Παρόμοια «λύση» δόθηκε και στην οικονομική κρίση του 1929, που δημιούργησε τις προϋποθέσεις για το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου έγινε εκτεταμένη «καταστροφή των παραγωγικών συντελεστών», με αποτέλεσμα την οργιώδη ανάπτυξη των επόμενων δεκαετιών!Το ‘πιασες πουλί μου;;;

Επίλογος.
Ο μπακάλης δεν θα πάει στον πόλεμο, γιατί έχει πλατυποδία!Ο γέρο-τσιφούτης επίσης δεν θα πάει, λόγω ηλικίας!Μην ανησυχείς όμως, θα είναι εδώ όταν εσύ ΔΕΝ θα γυρίσεις, για να συνεχίσουν τις δουλειές τους με καλύτερες συνθήκες και έχοντας σβήσει τις συνέπειες των βλακωδών ενεργειών τους!Ο Καφές Γκόρντον δεν θα πάει στον πόλεμο λόγω στραβισμού, ο Σαρκοζί δεν θα πάει επειδή είναι προστάτης οικογενείας, η Μέρκελ θα το παίξει γυναίκα (αδύνατο φύλο, ντε!) και δεν θα καταταγεί, ο Αμερικάνος Πρόεδρος δεν θα πάει επίσης -επειδή εκεί η θητεία είναι προαιρετική, και πάει λέγοντας…Θα μείνουν πίσω να περιμένουν εσένα, να τους διευκολύνεις ψοφώντας σε κάποιον βομβαρδισμένο κωλότοπο για χάρη της Σημαίας!Της δικής τους σημαίας - όχι της δικής σου, εσύ άλλωστε δεν έχεις. Επειδή και τη σημαία σου με υπερχρεωμένη πιστωτική κάρτα την αγόρασες!

Κορόϊδο !!!

Επιμέλεια:Ν.Α.Π., Μέγας Διδάκτωρ της Διεθνούς Μπακαλικής

SANDIAGO de CUBA

28 Αυγούστου 2009

Η στραθερή αξία του μπακάλη στην πολιτική οικονομία


ΜΕΡΟΣ Β


Ερώτηση κρίσεως: Τι πρέπει να κάνει το κράτος στη συγκεκριμένη περίπτωση; Τι μέτρα πρέπει να πάρει; Απαντήστε σωστά και εισπράττετε το δίπλωμα οικονομολόγου, να το 'χετε να πορεύεστε στους χαλεπούς καιρούς.Απαντήσεις που δόθηκαν από τυχάρπαστους φωστήρες της μπακαλικής:

1) Μειώνει τους φόρους το κράτος, οπότε περισσεύουν χρήματα στους φτωχομπινέδες και ξεχρεώνουν το μπακάλη και τον τσιφούτη.
Σχόλιο: Αγαπητό μου παιδί, μάλλον διαβάζεις πολλές ιστορίες του Έκτορος Μαλό και της Μυρτώς Κοντοβά -δεν εξηγείται αλλιώς τόση απλοϊκότης! Και τι είναι ρε το κράτος που θα μειώσει τους φόρους; Σύλλογος προστασίας αναξιοπαθούντων μισθωτών; Πως θα ζήσει το κράτος; Εδώ αυτά που παίρνει και δεν του φτάνουν -εσύ προτείνεις μείωση; Άσε που, αν περισσέψουν λεφτά στους φτωχούς, σιγά μην πάνε να ξεχρεώσουν! Θα αγοράσουν ένα κάρο μακακίες και θα βρεθούν ακόμα πιο χρεωμένοι - έτσι όπως ακριβώς κάνουν τα τελευταία χρόνια!Ξαναπέρνα το Σεπτέμβρη με τον κηδεμόνα σου, αγαπητό μου παιδί!
2) Ξεχρεώνει το κράτος τα χρωστούμενα από την τσέπη του και τα κρατάει λίγα-λίγα από τα μισθά των φτωχώνε.
Σχόλιο: Από τον προηγούμενο αντέγραψες και άλλαξες λίγο το συμπέρασμα για να μη σε πάρουν είδηση; Ρε πανίβλακα, αφού και το κράτος από τον τσιφούτη δανείζεται, πού θα βρει λεφτά να τον ξεχρεώσει;Ξαναπέρνα τον Σεπτέμβρη χωρίς τον κηδεμόνα σου, έτσι κι αλλιώς θα ξανακοπείς λόγω αντιγραφής.
3) Αφήνει το κράτος τον τσιφούτη και τον χοντρό να ψοφήσουν επειδή κάνανε μακακίες και ανοίγει ένα δικό του μπακάλικο μαζί με μια κρατική τσιφουτερί για να βολευτεί ο κοσμάκης.
Σχόλιο: Κατ' αρχάς η γλώσσα που χρησιμοποιείς δεν ταιριάζει σε επιστήμονα άνθρωπο. Κατά δεύτερον, αν ψοφήσει το κεφάλαιο ποιος θα χρηματοδοτεί τους βουλευτές να βολεύονται και τους υπουργούς να υποεργάζονται; Κατά τρίτον, είσαι παλιοκομμούνι και η ιστορία σε έχει καταδικάσει στο πυρ το εξώτερον! Ξαναπέρνα το Σεπτέμβρη που θα έχει τελειώσει η τουριστική περίοδος και θα ξαναλειτουργήσουμε τη Μακρόνησο, να δούμε τι θα κάνουμε με σένα.

4) Αγοράζει το κράτος ένα ολοκαίνουργο τεφτέρι, λευκό σαν αθώα περιστερά και το δίνει στον χοντρό. Δίνει κι ένα στον τσιφούτη για να μη γκρινιάζει, και τους λέει: «μην ανησυχείτε, εγώ είμαι εδώ - γράψτε κατά βούληση, εγγυώμαι εγώ τα λεφτά σας».
Σχόλιο: Να συλληφθεί πάραυτα ο γράψας την παραπάνω τούφα και να του απαγγελθούν επιτόπου κατηγορίες περιύβρισης αρχής, παρακώλυσης συγκοινωνιών, σύστασης συμμορίας καθώς και κατανάλωσης ψυχότροπων ουσιών εν ώρα μαθήματος!Στο ξεκίνημα της παγκόσμιας κρίσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, σύμπασα η ανθρωπότης προσκύνησε τον προφήτη Γκόρντον Μπράουν που είχε την έμπνευση να «δανείσει» χρήματα στις τράπεζες, βάζοντας πόδι στους διοικητικούς τους μηχανισμούς, προκειμένου να εκτονωθεί η κρίση. Αυτό έγινε στην Αγγλία και οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών έσπευσαν να κάνουν το ίδιο.Σήμερα όλο και περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες μπερδεύονται στο άκουσμα του παραπάνω ονόματος. Η συνήθης αντίδραση είναι του στυλ «Μπράουν; Άι θινκ χι ιζ εν οβερεστιμέιτεντ πλέιερ. ΑΕΚ Αθενς σουντ νοτ ρινιού χις κόντρακτ! Παντελής Μπράουν ιζ φορ δε μπάζα άι τελ γιου». Κοντολογίς, όλο και περισσότεροι θέλουν να ξεχάσουν τη μακακία του Γκόρντονα του Καφέ.
Γιατί; Διότι το πρόβλημα ήταν το πλεόνασμα παραγωγής που κυκλοφόρησε στην αγορά και η οικονομική αδυναμία των καταναλωτών να το απορροφήσουν. Πράγμα το οποίο οδήγησε στην κυκλοφορία πλασματικού χρήματος μέσω του υπερδανεισμού. Που με τη σειρά του οδήγησε σε κατάρρευση των αγορών, εφόσον το πλασματικό χρήμα δεν μπορεί με τίποτα να γίνει πραγματικό. Όταν έρχεσαι εσύ και λες ότι θα ρίξεις ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ, για να διορθώσεις την κατάσταση, είσαι - το λιγότερο - μαστουρωμένος! Για περισσότερες πληροφορίες ξαναδιάβασε την απάντηση Νο 4.Μάλιστα ο δικός μας οικονομικός κεφάλας, δεν άντεξε και το έσκασε το παραμύθι σε συνέντευξη τύπου. «Δεν είναι πραγματικά τα κεφάλαια που θα δώσουμε για την στήριξη των τραπεζών (σ.σ. τα 28 δις ευρώπουλα), απλώς θα εγγυηθούμε την χρηματοπιστωτική επάρκεια για να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη», έτσι ακριβώς όπως στο λέω το είπε ο άνθρωπος! Μα φυσικά και δεν είναι πραγματικά τα κεφάλαια κύριε Παραλογοσκούφη μου!Εσείς μέχρι χτες δανειζόσασταν από τις τράπεζες εκδίδοντας ομόλογα για να καλύψετε τους προϋπολογισμούς σας (το επιτρεπτό ετήσιο έλλειμμα στην Ε.Ε. είναι 3%, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε χρόνο τα κράτη-μέλη πρέπει να δανείζονται χρήματα για να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες τους). Τώρα πως βρεθήκατε να δανείζετε τις τράπεζες; Τσου ρε Λάκηδες!Ξεκαθαρίζω -η λύση που προωθείται από τις κυβερνήσεις των ανεπτυγμένων χωρών για την αντιμετώπιση της κρίσης μοιάζει με συνταγή αλμπάνη γιατρού για την αντιμετώπιση του καρκίνου.- «Από πού να πάρω αυτά τα φάρμακα γιατρέ μου;»- «Μα δεν χρειάζεται να πάρετε τα φάρμακα αγαπητέ! Αρκεί να φάτε το χαρτί της συνταγής και θα γίνετε σίγουρα καλά!»

συνεχίζεται
Επιμέλεια: Ν.Α.Π., Μέγας Διδάκτωρ της Διεθνούς Μπακαλικής

Αποφυλακίστηκε ο Θ.Ηλιόπουλος



Δεκτή έγινε από το συμβούλιο πλημμελειοδικών Αθηνών η τρίτη αίτηση αποφυλάκισης του Θοδωρή Ηλιόπουλου, 29 χρονών, ο οποίος χθες διένυε την 49η ημέρα απεργίας πείνας.
Το δικαστικό συμβούλιο με βούλευμά του διέταξε την αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης με τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της εμφάνισης σε αστυνομικό τμήμα δύο φορές το μήνα.

Ο 29χρονος είχε συλληφθεί στις 22 Δεκεμβρίου 2008 μετά από ένα από τα δεκάδες πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια που είχαν γίνει εκείνη την περίοδο για τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Κατά τη σύλληψή του, δεν έφερε πάνω του παρά ένα σακίδιο με προσωπικά είδη. Ο ίδιος κατά την απολογία του στην ανακρίτρια αρνήθηκε τη συμμετοχή του σε επεισόδια και παράνομες πράξεις και τους ισχυρισμούς του επιβεβαίωσαν αυτόπτες μάρτυρες.

Ωστόσο, η ανακρίτρια με τη σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου εισαγγελέα διέταξε την προφυλάκισή του δίνοντας, προφανώς, μεγαλύτερη βαρύτητα στις καταθέσεις δύο αστυνομικών.

Ο Θ. Ηλιόπουλος - ο οποίος τις τελευταίες ημέρες και εξαιτίας της απεργίας πείνας νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση στην Πνευνολογική Κλινική του Νοσοκομείου «Σωτηρία» - είναι ο τελευταίος από τους συλληφθέντες των επεισοδίων του περασμένου Δεκεμβρίου, ο οποίος παρέμενε προσωρινά κρατούμενος.

Ξεκίνησε την απεργία πείνας στις 10 Ιουλίου και αφού προηγουμένως το συμβούλιο πλημμελειοδικών είχε απορρίψει δύο αιτήσεις του για αποφυλάκιση και επιπλέον είχε διατάξει την παράταση της κράτησής του για ακόμη ένα εξάμηνο.

Λίγο πριν γίνει γνωστό το βούλευμα για την αποφυλάκιση του Θ. Ηλιόπουλου ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φ. Κουβέλης έκανε διάβημα στον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Ν. Δένδια και ζήτησε την αποφυλάκισή του 29χρονου επισημαίνοντας ότι η ζωή του απειλείται.

Ο κ. Δένδιας είπε ότι το ζήτημα της διατήρησης ή της αντικατάστασης της προσωρινής κράτησης του Θ. Ηλιόπουλου είναι θέμα της Δικαιοσύνης στην οποία δεν μπορεί να παρέμβει. Και πρόσθεσε ότι έχουν ληφθεί όλα τα μέτρα ώστε η παραμονή του στο νοσοκομείο αποτρέψει κάθε ενδεχόμενο αιφνίδιων εξελίξεων σε βάρος της υγείας του.

Πηγή: TO BHMA 27/8

Ολεγκέρ Πρέσας: Ενας Καταλανός επαναστάτης



του Αλέξανδρου Τομαρά στο aek365.gr

Η ΑΕΚ βρίσκεται πολύ κοντά στην απόκτηση του Ολεγκέρ Πρέσας, ο οποίος είναι γνωστός τόσο από τη θητεία του σε Μπαρτσελόνα και Άγιαξ, όσο και για τις αριστερές πολιτικές του πεποιθήσεις.


... Ωστόσο, εκείνο που θα προκαλέσει πάταγο στην Ισπανία, θα είναι ένα άρθρο του Ολεγκέρ στην Βασική εφημερίδα, «Berria», το 2007, στο οποίο θα υποστηρίξει τον Χουάν Ιγνάθιο ντε Χουάν Χάος, ο οποίος σαν μέλος της ΕΤΑ, το 1987 είχε σκοτώσει με βόμβα 25 άτομα (αστυνομικούς και στρατιώτες). Το άρθρο του αυτό θα προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων στην Ισπανία και ακόμη και ο Φρανκ Ράικαρντ και ο Χοάν Λαπόρτα θα καταδικάσουν την ενέργεια του παίκτη τους.
Μάλιστα, εξ αιτίας του συγκεκριμένου άρθρου, ο Ολεγκέρ θα χάσει και την χορηγό εταιρία του Kelme. Απαντώντας στους επικριτές του ο Ολεγκέρ, σε συνέντευξή του είχε τονίσει: «Αυτά που περνώ εγώ τώρα δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που περνούν καθημερινά άλλοι άνθρωποι. Αυτό που με στεναχώρησε είναι ότι οι πιο πολλοί δεν διάβασαν καν το άρθρο μου. Αν οι άνθρωποι που με κατηγορούν συμμετείχαν σε έναν διάλογο με νοημοσύνη και επίπεδο, τότε δεν θα είχα πρόβλημα, αλλά δεν το έκαναν.
ολόκληρο το άρθρο: http://www.aek365.gr/article.php?id=15547
Δείτε επίσης:
Επιμέλεια: B.Γονατάς




CUBA: SANTIAGO - BARACOA - BAYAMO - HOLGUIN

27 Αυγούστου 2009

Santiago de Cuba 03/08/2009 Δευτέρα


Το πρωί πήγαμε στην Plaza Céspedes, όπως κάθε μέρα, που είναι η κεντρική πλατεία του Santiago. Αγόρασα την εφημερίδα της νεολαίας και έκατσα σ’ ένα παγκάκι να της ρίξω μια ματιά.

Σε λίγο μαζεύτηκε γύρω μας, αρκετός κόσμος. Βλέπεις αρκεί να δώσεις σημασία σε κάποιον και ξαφνικά μαζεύονται διάφοροι γύρω σου, προσπαθώντας να σου μιλήσουν.

Έκατσε λοιπόν δίπλα μου ένας παππούς. Ευγενέστατος, με ρώτησε αν ξέρω αγγλικά. Μου είπε ότι είναι 80 χρονών, στην σύνταξη, ήταν καθηγητής αγγλικών. Με ρώτησε από πού είμαι και μου ζήτησε να μιλάμε στ’ αγγλικά, για να κάνει πρακτική στα αγγλικά του, να μην τα ξεχάσει. Μου έγραψε την διεύθυνσή του και μου ζήτησε να του στείλω μια καρτ ποστάλ από την Ελλάδα. Ήταν γλυκύτατος και φαινόταν ότι αγαπούσε αυτό που έκανε, όταν δίδασκε.

Όλοι έχουν το συνήθειο να σου δίνουν την διεύθυνσή τους. Μάλλον τους ευχαριστεί η ιδέα, ότι έκαναν ένα φίλο από το εξωτερικό.

Η σταθερή αξία του μπακάλη στην πολιτική οικονομία




ΜΕΡΟΣ Α

Σκέψου ότι ζεις σε μια γειτονιά παλαιού τύπου. Από αυτές που βλέπεις στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες, ας πούμε -Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο φάση. Έχεις τώρα σ´αυτή τη γειτονιά ένα μπακάλικο -το αφεντικό του μαγαζιού, κωλόχοντρος αντιπαθέστατος αλλά αναγκαίος επειδή φέρνει τα πάντα, παστέλια, μαντολάτα, απορρυπαντικά, τρόφιμα, τσιγάρα -διαθέτει και τηλέφωνο «δια το κοινόν». Έχει και υπαλλήλους διάφορους ο χοντρός –μπακαλόγατους σαν το Ζήκο- βάλτους κι αυτούς στην ιστορία.

Τι κάνει λοιπόν ο χοντρός;Αγοράζει κοψοχρονιά και πουλάει σε τσιμπημένες τιμές, κλέβει και στο ζύγι -κονομάει γενικώς. Και όσο κονομάει, τόσο αγοράζει κι όσο αγοράζει, τόσο πουλάει όλο κι ακριβότερα -κονομάει χοντρικώς. Πουλώντας λιανικώς.Έχει φτιάξει τώρα ο χοντρός ένα κομπόδεμα μεγαλύτερο από τη μπάκα του. Τι να το κάνει; Οι τράπεζες δε δίνουν καλά επιτόκια, με τοκογλυφίες δε θέλει να μπλέκει καθότι επίφοβα πράγματα, για την πάρτη του δε γουστάρει να ξοδέψει επειδή τυγχάνει ολιγαρκής καρμίρης ο χοντρός -σκέφτεται λοιπόν, σπάει την κεφάλα του, τι να το κάνει το μπαγιόκο. «Ρε δεν ανοίγω ακόμα ένα μπακάλικο -να κονομάω από δυο πάντες;» λέει στο τέλος.Τώρα υπάρχουν δυο μπακάλικα στη γειτονιά, μόνο που οι τιμές δεν πέφτουν (κορόιδο είναι ο χοντρός να τις ρίξει; αφού μόνος του κάνει παιχνίδι), αντιθέτως, λόγω εξόδων της αναπτυσσόμενης επιχείρησης (του χοντρού), οι τιμές ανεβαίνουν.

Τι γίνεται μετά; Τι να γίνει; Μεροκαματιάρηδες οι άνθρωποι της γειτονιάς, δεν διαθέτουν κανένα μηχάνημα να κόβει αβέρτα χρήματα -οπότε δεν μπορούν πλέον να αγοράσουν τα εμπορεύματα του χοντρού. Πέφτουν τα έσοδα, ανεβαίνουν τα έξοδα -τρελαίνεται ο χοντρός! Τι θ´ απογίνει; Αποφασίζει να ανοίξει μπλοκάκι με βερεσέδια, καλύτερα να του χρωστάνε παρά να σαπίζει το εμπόρευμα στα ράφια. Αναθαρρεύουν λοιπόν οι μεροκαματιάρηδες της γειτονιάς κι αρχίζουν να ψωνίζουν όλο και περισσότερα με βερεσέ -το μπλοκάκι του χοντρού γίνεται κανονικός τηλεφωνικός κατάλογος!Ξυπνάει, που λες, ένα πρωί ο χοντρός μέσα στον ιδρώτα: «Ρε τι γίνεται εδώ; Έχω καταντήσει να μου χρωστάνε μέχρι και τα καναρίνια το καναβούρι τους -που θα πάει αυτή η κατάσταση; Δεν έκανα καλά να ξανοιχτώ τόσο πολύ -άσε που ψυλλιάζομαι ότι οι μπαταξήδες της γειτονιάς δεν θα έχουν να με ξεχρεώσουν στον αιώνα τον άπαντα». Τι σκαρφίζεται λοιπόν ο χοντρός;

Πάει στον γερο-τσιφούτη της γειτονίας, τον σιχαμερό που δανείζει με τόκους δέκα φορές πάνω από το νόμιμο. «Γερο-Λαδά αδερφέ μου, σώσε με!» παρακαλάει ο χοντρός.«Ξανοίχτηκα με τα βερεσέδια -κάνε κάτι να έρθω στα ίσα μου γιατί οι προμηθευτές πιέζουν κι εγώ μόνο το μπλοκάκι έχω!» Ο τσιφούτης την έχει από καιρό ανθιστεί τη φτιάξη, καθότι παλιά καραβάνα στην οικονομική ανάλυση. Αγοράζει λοιπόν το μπλοκάκι του χοντρού (κοψοχρονιά φυσικά) και όλα μέλι-γάλα.Τώρα, αυτό το μπλοκάκι με τα βερεσέδια πρέπει κάπως να κλείσει -αλλά ο τσιφούτης είναι… λεπτοκαμωμένο άτομο, καχεκτικό και φιλάσθενο, ας πούμε! Φωνάζει λοιπόν κάτι «καλόπαιδα» της γειτονιάς, με πτυχία και περγαμηνές από τα καλύτερα Σωφρονιστικά Ιδρύματα της χώρας και τους ξηγιέται: «Φέρτε μου τα φράγκα, κι από ότι μαζεύετε, 2% δικά σας». Ξαμολιούνται τα παιδιά, απειλούν, δέρνουν, σπάνε - κάτι μαζεύουν. Φτιάχνει την πρώτη μπάζα ο τσιφούτης αλλά είναι ακόμα παθητικός. Το μπλοκάκι ούτε που αδυνάτισε καθόλου, τετράπαχο παραμένει.

Πάει λοιπόν στα δικαστήρια και τις αστυνομίες. «Βοηθήστε με καλοί μου άνθρωποι, φτωχός είμαι, το κομπόδεμά μου δάνεισα και τώρα δε με πληρώνουν επειδής είμαι γέρος κι ανήμπορος!» Φιλότιμοι οι σταυρωτήδες κάνουνε μια έτσι και ξεσπιτώνουν ένα κάρο κόσμο, αφού οι έρημοι οι άνθρωποι δεν έχουνε να πληρώσουν. Κάθεται τώρα ο τσιφούτης και ξαναμετράει. Τι πήρε; Λίγα λεφτουδάκια και μπόλικα χαμόσπιτα. Ούτε καν τα χρήματα που έδωσε στον χοντρό μπακάλη δεν έπιασε, τραβάει τις αραιές τρίχες που του έχουνε απομείνει ο τσιφούτης. «Πως την πάτησα με τον κανάγια! Που, ακόμα και σκλάβους να τους πουλήσω όσους είναι εδώ μέσα στο μπλοκάκι - τα λεφτά μου δεν θα τα βγάλω!»Από την άλλη πλευρά ο μπακάλης έχει πέσει στα μαύρα πανιά. Γιατί όσα του έδωσε ο τσιφούτης δε φτάνουν ούτε για «ζήτω» -έχει ξανοιχτεί πολύ, έχει τιγκάρει τις αποθήκες σε εμπόρευμα, χρωστάει στους προμηθευτές και ο κόσμος δεν περνάει να ψωνίσει ούτε λουμίνια για το καντήλι. Πώς να περάσουν; Αφού δεν τους έχει μείνει ούτε κεραμίδι να βάλουν πάνω από την κεφάλα τους, κι ένα σαραβαλάκι που πήρανε με δόσεις το χάσανε κι αυτό.

Αρχίζει λοιπόν τις απολύσεις ο μπακάλης -την πληρώνουν οι μπακαλόγατοι και το παράρτημα ειδών μπακαλικής, μπας και σωθεί η επιχείρηση.Έχουμε τώρα έναν τσιφούτη στα πρόθυρα αυτοκτονίας, έναν μπακάλη σταπρόθυρα εμφράγματος και τους μεροκαματιάρηδες δυο-τρία χιλιόμετρα βαθύτερα από τα πρόθυρα, (στα υστερόθυρα), Καθαρτηρίου και Κολάσεως γωνία, για την ακρίβεια. «Το νου σας τυριά, θα σας φαν´ οι βλάχοι!» που λέει κι ο φιλόσοφος. Επειδή όμως τέτοια πράγματα δεν πρέπει να συμβαίνουν σε μια ευυπόληπτη κοινωνία, παρεμβαίνει το κράτος, να βάλει τάξη. Γιατί άνευ τσιφούτη δεν κινείται το χρήμα, άνευ μπακάλη δεν εισάγεται φουά γκρα και άνευ μεροκαματιάρηδων δεν εισπράττονται φόροι για να αγοραστεί το φουά γκρα!

Με νιώθεις;

συνεχίζεται

Επιμέλεια: Ν.Α.Π., Μέγας Διδάκτωρ της Διεθνούς Μπακαλικής

SANTIAGO DE CUBA

26 Αυγούστου 2009

Βενεζουέλα: Πρόστιμο 17 εκατ.δολ. στη Pfizer



Πρόστιμο 17 εκατομμυρίων δολαρίων επέβαλε η κυβέρνηση της Βενεζουέλα στην αμερικανική φαρμακοβιομηχανία Pfizer για φορολογικές παρατυπίες.
Η εταιρία έχει δυο εργοστάσιά της στη χώρα, εκ των οποίων το ένα είναι ανενεργό και έχει τραβήξει το ενδιαφέρον της κυβέρνησης.
Την ίδια ώρα, προς διακοπή οδεύουν οι διπλωματικές σχέσεις της Βενεζουέλα με την φιλοαμερικανική κυβέρνηση της Κολομβίας.


περισσότερα : http://www.tvxs.gr/v18955

Santiago de Cuba 04/08/2009 Tρίτη

Σήμερα ξεκινήσαμε νωρίς από το σπίτι. Είχαμε ραντεβού με την Carmen στις 11.00 πμ. στην Plaza Céspedes και έπρεπε πρώτα ν’ αλλάξουμε λεφτά και να ψωνίσουμε ρούχα για τον Βαγγέλη. Εκεί τα μαγαζιά έχουν μέσα, από ρούχα και καλλυντικά, μέχρι ποτήρια και γυαλικά , σαπούνια για το πλυντήριο κλπ. Είναι μικρά και λέγονται mercados. Στην είσοδο, όπως και στην έξοδο υπάρχει φύλακας που βάζει μέσα τους πελάτες λίγους-λίγους και ψάχνει τις τσάντες σε Κουβανούς και ξένους και κατά την είσοδο και κατά την έξοδο. Τα δε καλλυντικά, δεν τα παίρνεις μόνος σου, αλλά στέκεσαι στο ταμείο και όταν έρθει η σειρά σου, ζητάς ότι θέλεις. Καλή εμπειρία δε λέω.

Η Αθήνα επεκτείνεται προς Ανατολάς


- Αγιος Στέφανος: Η Πολεοδομική Ενότητα 2 πέρασε από το Κεντρικό Συμβούλιο Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Εκκρεμμούν οι ΠΕ 3-4 στο ΥΠΕΧΩΔΕ. Για την Π.Ε. 1 έχει υποβληθεί μελέτη και θα διαβιβαστεί στο δήμο για Α’ Ανάρτηση. Ωστόσο έχει δημιουργηθεί πρόβλημα για 500 σπίτια που εκδόθηκαν άδειες από λάθος της πολεοδομίας σε χαρακτηρισμένη από το 1982 αναδασωτέα περιοχή.


"...Στο σχέδιο πόλης αναμένεται να ενταχθούν 150.000 στρέμματα στην περιοχή της Ανατολικής Αττικής. Οι διαδικασίες για συγκεκριμένες εντάξεις, έχουν ήδη ξεκινήσει και θα ολοκληρώνονται σταδιακά και κατά περίπτωση, αρχής γενομένης από το τέλος του 2009 για όσες είναι στη φάση των ενστάσεων και εντός της επόμενης πενταετίας για όσες βρίσκονται στο στάδιο της μελέτης...".

25 Αυγούστου 2009

ΘΟΔΩΡΗΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ: Σε Απεργία Πείνας από 10 Ιουλίου

Παρά την σύσταση της γιατρού του Θοδωρή Ηλιόπουλου, την σύσταση των δικηγόρων του αλλά και κλιμακίου δικηγόρων στην Διεύθυνση των Φυλακών Κορυδαλλού για τη άμεση παραπομπή του σε χώρο αυξημένης φροντίδας, ο Θοδωρής Ηλιόπουλος μέχρι και σήμερα παραμένει δέσμιος των «τυπικών διαδικασιών» περιμένοντας να αποφανθούν οι υπεύθυνοι για την εξέλιξη της πορείας της υγείας του. Εντωμεταξύ, εξαντλημένος πια, υποβάλλεται καθημερινά σε μετρήσεις ζαχάρου, βάρους και πίεσης που όμως δεν αρκούν για τη παραπομπή του στο νοσοκομείο των φυλακών παρά το ότι βρίσκονται σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα και με το σωματικό του βάρος να έχει φτάσει πλέον τα 53 κιλά.

AQUI ( EDO) BARACOA CUBA

Enimeronoume tous filous mas pou den mas vriskoun sta kinita tilefona, oti epikinonoume mono me SMS giati oi fortistes mas minane stin Habana me mia valitsa pou irthe stin Cuba tin alli mera kai fysika den tin perimename kai figame gia Santiago.

Pername poly kala kai exoume gnorisi yperoxous anthropous.

Avrio 7/8
fevgoume gia BAYAMO meso Guantanamo-Santiago.

23 Αυγούστου 2009

Baracoa 05/08/2009


Σήμερα πρωί πρωί ξεκινήσαμε για Baracoa με Viazul Bus. Τα λεωφορεία αυτά είναι σαν αεροπλάνα, δηλ. δίνεις τις βαλίτσες σου και παίρνεις χαρτάκι, σε μετράνε, σε γράφουν σε κατάσταση κλπ.

Στη μέση της διαδρομής σταματήσαμε για να πάρουμε μπανάνες, ανανά και cocurocho.

Είναι ένα γλυκό σε χωνάκι από φύλλο μπανάνας ξεραμένο, σαν παγωτό πύραυλο το σχήμα του και είναι πολτός από καρύδα, κακάο και μέλι.

Η διαδρομή για Baracoa είναι πολύ όμορφη, ορεινή μέσα από καταπράσινη ζούγκλα και με στροφές προς το τέλος. Ακόμα και στο πιο μικρό χωριό, κατά μήκος των δρόμων υπάρχουν συνθήματα και επιγραφές, από πέτρες, ξύλα, μνημεία για την επανάσταση. Λίγο πριν την Baracoa σταμάτησε ο οδηγός ξαφνικά στην μέση της ζούγκλας, για να πάρει παπαγάλους, που πουλούσαν στον δρόμο. Πήρε δύο, μεσαίους στο μέγεθος και ομιλούντες, για 25 πέσος τον ένα. Οι παπαγάλοι της Baracoa λένε, φημίζονται.


22 Αυγούστου 2009

Baracoa 06/08/2009


Σήμερα ήταν μέρα χαλάρωσης. Πήγαμε στην ονομαστή Playa Maguana. Μια πανέμορφη παραλία, με γαλαζοπράσινα νερά.

Το λεωφορείο μας άφησε στον κεντρικό δρόμο, με κάποιον οδηγό και περπατήσαμε μέσα στην εξοχή, για να βγούμε τελικά σε μια παραδεισένια τοποθεσία, στην μεριά του Ατλαντικού. Ο οδηγός μας τακτοποίησε με ξύλινες μεγάλες ξαπλώστρες, κάτω από ψάθινες ομπρέλες, σαν καλύβες. Η θάλασσα ήταν καταπληκτική, είχε αμμουδιά και ήταν δροσερή !!! Σαν ελληνική, σχεδόν. Αυτό ήταν έκπληξη, γιατί τα νερά τους είναι τόσο ζεστά, σαν να έχεις ανάψει το θερμοσίφωνο!!

21 Αυγούστου 2009

La Habana 21/08/2009 Παρασκευή

Προτελευταία μέρα στην Κούβα και τελευταίο βράδυ.

Η μέρα ξεκίνησε με το ταχυδρομείο, όπου θέλαμε να στείλουμε τα ρούχα στον Rafael, αυτά που είχαν μείνει από τις χαμένες βαλίτσες. Το ταχυδρομείο κόστισε όσο κοστίζει και αν το στέλναμε από την Αθήνα. Και το διάστημα που είπαν ότι θα κάνει να φτάσει, La Habana-Santiago είναι μία εβδομάδα. Ελπίζω να μην είναι κουβανική εβδομάδα, που σημαίνει ίσως και ένα μήνα.
Μετά κάναμε βόλτα έξω από το Chino Barrio, την κινεζική συνοικία και είπαμε να επισκεφτούμε και το κατάστημα των πούρων στο εργοστάσιο Partagas. Εκεί απ’ έξω βέβαια ήταν και οι περισσότεροι, που σε πλησίαζαν για πούρα. Μέχρι και 2 καλοντυμένοι, που αυτή μάλλον ήταν η βασική τους δουλειά. Ο Βαγγέλης φυσικά πήγε να δει κι ας μην είχαμε λεφτά ν’ αγοράσουμε. Δεν χαλούσε χατίρι σε κανέναν.

Αποφασίσαμε να πάμε στην Habana Vieja και να πιούμε το καλύτερο mojito της Αβάνας, στο μπαρ των καλογέρων. Ένα μπαρ, που ήταν παλιό μοναστήρι, και τώρα είναι μάλλον ξενοδοχείο, που οι υπάλληλοι είναι ντυμένοι σαν τους καθολικούς καλόγερους και γενικά έχει μια ατμόσφαιρα μοναστηριακή. Μέχρι και η μπάντα που παίζει εκεί, εκτελεί τα κουβανικά τραγούδια με στυλ κλασσικής μουσικής. Φυσικά δεν διαψευστήκαμε και αυτή την φορά. Πράγματι είναι το καλύτερο mojito, που έχουμε πιεί στην Αβάνα.
……………..

Τελικά επικρατεί μεγάλος οικοδομικός οργασμός εδώ. Πάρα πολλά κτίρια, όχι μόνο δημόσια ή τουριστικά αξιοθέατα, αλλά και άλλα, τα φτιάχνουν και τα ανακαινίζουν, ανάμεσα σ’ αυτά και το Μουσείο της Επανάστασης, που ήταν το παλάτι του Batista. Στα περισσότερα κρατούν τις προσόψεις και από μέσα τα γκρεμίζουν και τα ξαναφτιάχνουν. Τις πολυκατοικίες, τις επισκευάζουν και ήταν αρκετά που ήταν έτοιμα να πέσουν οι προσόψεις και τα υποστυλώνουν, μέχρι να τα φτιάξουν.

Το βράδυ η βόλτα περιείχε Malecon. Ήταν άλλωστε το τελευταίο μας βράδυ στην Κούβα και τι πιο καλός αποχαιρετισμός από μια βόλτα στην Malecon το σούρουπο, αγναντεύοντας το πέλαγο, τον ωκεανό καλύτερα, και θαυμάζοντας το απολαυστικό ηλιοβασίλεμα της Αβάνας.

Παρεμπιπτόντως, σιγουρευτήκαμε ότι η Malecon έχει καθαρίσει από jineteros. Αλλά και η ίδια η Αβάνα μας επιφύλαξε ωραίο αποχαιρετισμό. Καθίσαμε στην ηρεμία του σούρουπου, ο καθένας βυθισμένος στις σκέψεις του για τον τελειωμό αυτού του ταξιδιού, απέναντι από την Fortaleza και έφτανε στ’ αυτιά μας από το κάστρο, ολόκληρη μπάντα να παίζει στρατιωτικά εμβατήρια (ο θεός να τα κάνει αφού σε κάθε γύρισμα της μουσικής, έλεγες τώρα θα γυρίσει σε salsa). Και θυμηθήκαμε ότι κάθε βράδυ στις 9.00 γίνεται από το κάστρο ο καθιερωμένος κανονιοβολισμός. Έτσι ακούσαμε όλη την τελετή από μακριά, η οποία ήταν μαγευτική. Όσο βράδιαζε ακούγονταν όλο και περισσότερο τα τραγούδια της μπάντας, τα στρατιωτικά παραγγέλματα από το τελετουργικό, άστραφταν τα φλας από τις μηχανές και ακούγονταν οι φωνές του κόσμου που επευφημούσε. Μέχρι και το φως της δάδας είδαμε που άναψε το φυτίλι και ακούστηκε ο κανονιοβολισμός. Ήταν τόσο μαγική εκείνη η στιγμή, μέσα στην ησυχία της νύχτας, που σκέφτηκα ότι σήμερα εμείς αποχαιρετάμε την Αβάνα, αλλά μας αποχαιρετά κι αυτή, με τρόπο που δεν θα τον είχαμε φανταστεί. Η βόλτα στην Malecon έκλεισε με δύο πλανόδιους μουσικούς που μας αποχαιρέτησαν και αυτοί παίζοντας το chan chan, με κιθάρα και ακορντεόν σε μια εξαίσια εκτέλεση, καθώς και το παλικάρι που μας έφτιαξε από φύλλα, 4 γρύλλους και μας ευχήθηκε buena suerte (καλή τύχη).


Το βράδυ έκλεισε σ’ ένα ήσυχο μπαράκι της Malecon, όπου το συγκρότημα μας είπε να ζητήσουμε όποιο τραγούδι θέλουμε και θα μας το παίξουν. Εμείς ζητήσαμε να μας παίξουν το Lagrimas negras (μαύρα δάκρυα). Μας είπαν ότι είναι τραγούδι του 1929, από το Trio Matamoros και ότι φέτος έκλεινε 80χρόνια.

Ένα παλιό τραγούδι, σ’ ένα παλιό μπαρ, πάνω στην πολυδιαφημισμένη Malecon, στην παλιά Αβάνα.

19 Αυγούστου 2009

Διαδρομή Baracoa- Santiago με προορισμό Bayamo 7/8/2009


Έχουμε ήδη αποχαιρετήσει την γλυκύτατη Señora Matilda και τον σύζυγο της, έχοντας ανταλλάξει διευθύνσεις και έχοντας βγάλει τις απαραίτητες φωτογραφίες και έχουμε μπει στο ταξί, που θα μας μεταφέρει στο Santiago, γιατί το δρομολόγιο των Viazul δεν μας βολεύει για να προφτάσουμε το λεωφορείο για το Bayamo της Granma. Το ξέρετε ότι τον εθνικό ύμνο της Κούβας τον λένε Bayamesa? Στο Bayamo υπάρχει και πλατεία που λέγεται Plaza de Hymno Nacional.

Α! Ξέχασα. Άκουσον άκουσον!! Εχθές που ήμασταν στην Playa Maguana, ο Κουβανός που μας πήγε από κει που μας άφησε το λεωφορείο μέχρι την παραλία, ήρθε κάποια στιγμή και μας έκανε πλάκα. Μου κλείνει το μάτι δείχνοντάς μου την Χρυσάνθη και λέει του Γιώργου: Έλα πάμε μια βόλτα στην παραλία, εδώ έχει ωραίες chicas. Τον αφήνεις; Ρωτά την Χρυσάνθη. Εκείνη του απαντάει ότι δεν είναι σκύλος για να πάρει άδεια, έχοντας το γνωστό ύφος, ότι αν έρθει θα του φάω το μάτι. Τότε εγώ του είπα να πάρει τον Βαγγέλη καλύτερα, που εγώ τον αφήνω και ξέρετε τι απάντησε; Κρατηθείτε! Όχι τον Βαγγέλη, αυτός είναι πολύ tranquilo (ήσυχος) , τον Γιώργο θέλει που τον κατάλαβε, ότι είναι zorro. Ξέρετε τι θα πει zorro; Αλεπού! Πονηρή προφανώς εννοούσε. Ποιος ξέρει, μπορεί να έφταιγαν τα pepehe!!!
Τώρα είμαστε πάνω στις πολλές στροφές και για να μην μου βγει η ομελέτα πάνω στο ημερολόγιο, Hasta pronto!! (τα λέμε σύντομα)
……

18 Αυγούστου 2009

BAYAMO CUBA

Bayamo Granma 08/08/09 Σάββατο


Το πρωί, αφού φάγαμε το αμερικάνικο πρωινό μας, αυγά τηγανητά με λουκάνικα και κάτι σαν μπέικον, ένα ωραίο αλλαντικό και πιο χοντροκομμένο, είχαμε μια κουβέντα με τον Señor Jerry, τον σπιτονοικοκύρη μας, αρκετά ενδιαφέρουσα, επί φορολογικών θεμάτων. Μας εξήγησε ότι η φορολογία στα casas particulares είναι περίπου 260 πέσος το μήνα, έχεις δεν έχεις πελάτες. Επιτρέπεται μέχρι 2 δωμάτια το κάθε σπίτι. Η φορολογία αυτή είναι πολύ υψηλή, γιατί τον Οκτώβριο & τον Νοέμβριο, καθώς και τον Μάιο & τον  Ιούνιο δεν έχουν καθόλου δουλειά. Τον Ιούλιο ψιλοέχουν, όπως και τον Σεπτέμβριο. Οι καλοί μήνες είναι Δεκέμβριος έτσι κι έτσι, Ιανουάριος, Φεβρουάριος και Μάρτιος οκ. και μετά Αύγουστος και Σεπτέμβριος οκ. Στα paladar (ιδιωτικά εστιατόρια σε σπίτια) επιτρέπουν μέχρι 3 τραπέζια, αλλά εκεί ο φόρος είναι φθηνότερος. ΄Εχει 2 κόρες, με την γυναίκα του έχει χωρίσει ή έχει πεθάνει δεν καταλάβαμε καλά, και έχει και μια εγγονή. Στα διαζύγια έχουν μεγάλο ποσοστό, περίπου 70%. Τα σπίτια κληρονομούνται και ότι έχει αποκτηθεί μετά το γάμο το χωρίζουν. Αν κάποιος από τους 2 έχει κληρονομήσει σπίτι από την οικογένειά του, παραμένει δικό του και υπάρχει διατροφή για τα παιδιά. Προσπαθήσαμε και εμείς, κουτσά στραβά, να του πούμε για την φορολογία στα δικά μας δωμάτια. Δεν ξέρω τι κατάλαβε. Επίσης στις άδειες οικοδομής, για να χτίσει κάποιος δικό του σπίτι έχει μεγάλη γραφειοκρατία, έως και 2 χρόνια και πρέπει να έχει αποδείξεις, ότι αγόρασε τα υλικά.

17 Αυγούστου 2009

Bayamo Granma 09/08/2009 Κυριακή


Σήμερα, μετά το πρωινό, μας πρότεινε ο σπιτονοικοκύρης μας να μας ξεναγήσει με το τζιπ του στην πόλη. Μας πήγε στην Plaza de la Revolución, στα περίχωρα. Είδαμε εργατικές κατοικίες, σαν τις δικές μας. Στο Bayamo υπάρχει στρατιωτική σχολή που ονομάζεται Camilo Sienfuegos και σχολή καλών τεχνών. Από το Bayamo περνάει και ποτάμι, όπου εκεί γίνεται campismo popular (λαϊκό κάμπινγκ). Στο ποτάμι σήμερα, καθότι Κυριακή, ήταν εκατοντάδες, οι οποίοι έκαναν μπάνιο. Campismo popular έχουμε συναντήσει σε πάρα πολλές περιοχές, είτε ορεινές, είτε παραθαλάσσιες, είτε σε ποτάμια. Έχουν εγκαταστάσεις μέσα, σπιτάκια για τον κόσμο.

16 Αυγούστου 2009

Αναχώρηση για Holguin 10/08/09 Δευτέρα


Μετά το πρωινό, πληρώσαμε τον Señor Jerry, που ήταν πιο ακριβός στο πρωινό και στο φαγητό, σε σχέση με αυτό που πρόσφερε, αλλά δεν βαριέσαι, μας πήγε και βόλτα με το τζιπ. Αποχαιρετήσαμε και τις 2 κοπέλες που δούλευαν στο σπίτι, εκ περιτροπής. Η μία ήρθε το πρωί, ενώ δεν δούλευε σήμερα, για να μας αποχαιρετήσει και μας έκανε δώρο 1 κροκόδειλο και 1 καβούρι, φτιαγμένα από ψωμί. Τα έφτιαξε ο άντρας της που δουλεύει σε φούρνο. Ήταν καταπληκτικά. Μας έδειξε και φωτογραφίες του άντρα της και του παιδιού, που είχε από τον πρώτο του γάμο. Ο άντρας της ήταν 1 σεμνό παιδί έως 30 ετών, με τατουάζ του Τσε στον ώμο. Ο Βαγγέλης πέθανε από την ζήλεια του.
Αφού φιληθήκαμε πήραμε τον δρόμο για τον σταθμό των Viazul. Περιττό να πω ότι γίναμε το αξιοθέατο του σταθμού, όχι μόνο από τα παιδάκια, αλλά και από τους μεγάλους, κρατώντας τον κροκόδειλο στο χέρι. Οι μεγάλοι όμως δεν άφηναν τα παιδάκια να κόψουν και να φάνε, μάλλον φοβόντουσαν για την γρίπη.
Η διαδρομή θα είναι δύο ώρες. Για να δούμε και το Holguin. To Bayamo ήταν πολύ ωραίο.
Σημείωση, κανείς δεν προσπάθησε ούτε να μας πουλήσει πούρα, ούτε να μας πάει σε paladar.

HOLGUIN


15 Αυγούστου 2009

Holguin 11/08/2009 Τρίτη


Σήμερα το πρωί αποφασίσαμε να μην πάμε στην Playa Guardalavaca, μια πανέμορφη παραλία, τουλάχιστον στις φωτογραφίες (χάσαμε ένα δροσερό μπάνιο) και να δούμε την πόλη. Είχε και 2 μουσεία που θέλαμε να πάμε και επειδή όλο το βράδυ θα ταξιδεύαμε, το θεωρήσαμε δύσκολο να πάμε στην παραλία. Βλέπετε το δρομολόγιο για Trinidad ήταν βραδινό, θα φτάναμε στις 8 το πρωί, ταξιδεύοντας όλη τη νύχτα.
Έτσι κάναμε την βόλτα στην πόλη. Ξεκινήσαμε με την ανάβαση στην Loma de la Cruz, ένα ψηλό λόφο, στην άκρη της πόλης, με 450 σκαλιά, όπου στο τέλος βλέπεις όλο το Holguin από κάτω. Από δω είδε και ο αρχιτέκτονας το μέρος και σχεδίασε το πώς θα χτιστεί η πόλη. Τελικά την ανάβαση, την κάναμε μόνο εγώ και η Χρυσάνθη και ανεβήκαμε τα 300 σκαλιά εγώ και τα 350 η Χρυσάνθη. Η θέα όμως ήταν πραγματικά πανέμορφη και η πόλη είναι τεράστια σε έκταση, πολύ μεγαλύτερη από το Bayamo.

Trinidad 12/08/2009 Τετάρτη


Φτάσαμε στο Trinidad στις 7.00 το πρωί. Με το που μπήκαμε στην πόλη, η μυρωδιά από τα γνώριμα παλιά μέρη σου τρύπαγε τα ρουθούνια από το λεωφορείο ακόμα. Μας περίμενε με την ταμπελίτσα στο χέρι ο Señor Carlos. Στη διαδρομή, αν και ήταν βαθιά σκοτάδια, πήρα λίγο γεύση από το Camaguey, όπου θύμιζε πόλη με haciendas, δηλ. σαν τα αγροτικά μεξικάνικα ράντσα. Ήταν πολύ όμορφο, φαινόταν στο βάθος της πόλης μια hacienda φωτισμένη, σαν αξιοθέατο και είχε αρκετό κόσμο που κυκλοφορούσε, παρότι ήταν 3.00 τη νύχτα όταν περάσαμε. Στην πραγματικότητα, τέτοια πόλη είναι, με αγροτικά ράντσα.

CIENFUEGOS CUBA

14 Αυγούστου 2009

Trinidad 13/08/2009 Πέμπτη


Το πρωί πήγαμε ν’ αλλάξουμε λεφτά για να ψωνίσουμε από το παζάρι, αλλά όλες οι τράπεζες ήταν κλειστές. Μάλλον ήταν αργία, λόγω των γενεθλίων του Castro. Στην πλατεία είχε εξέδρα με εκδηλώσεις, μουσική με συμφωνική ορχήστρα, με πνευστά κυρίως, στα casas de la trova επίσης.

Ο Βαγγέλης από την προηγούμενη έκλεισε ραντεβού μ’ένα παιδάκι στο παζάρι για να του κάνει τατουάζ, κανονικό. Ότι και να του είπα, δεν του άλλαζα γνώμη. Βασικά φοβάμαι την μόλυνση, αφού δεν ξέρουμε κατά πόσο αποστειρώνουν βελόνες κλπ. Ανησυχώ είναι η αλήθεια. Εμείς αφού χαζολογήσαμε στο παζάρι και μετά ήπιαμε τα δροσιστικά μας mojitos, αποφασίσαμε να πάμε στην Playa Ancón, για να κάνουμε μπάνιο, μπας και δροσιστούμε λίγο. Φυσικά ξέρουμε από πρόπερσι, ότι εκεί το νερό είναι βραστό. Βασικά δροσίζεσαι όταν βγεις και σε φυσήξει ο αέρας.

Προς μεγάλη μας έκπληξη η θάλασσα είναι δροσερή. Απίστευτο!!

Trinidad 14/08/2009 Παρασκευή

Μετά το πρωινό, πήγαμε να κλείσουμε τα εισιτήρια για την Santa Clara, που είναι ο επόμενος σταθμός μας και το Cienfuegos, που θα πάμε αύριο μονοήμερη εκδρομή. Ο Señor Carlos πιστεύει ότι το Cienfuegos είναι η ωραιότερη πόλη της Κούβας, τέλεια ρυμοτομημένη και όμορφη. Κτίστηκε είπε όχι από Κουβανούς, αλλά από Γάλλους, ή όχι για Κουβανούς, αλλά για τους Γάλλους, δεν το κατάλαβα καλά αυτό.
Μετά ζητήσαμε κρατικό ταξί για να πάμε στο Toppes de Collantes, ένα χωριό 1.000 μέτρα υψόμετρο, στα βουνά του Escambrey, όπου εκεί 2 χιλ. μετά ποδαρόδρομο από μονοπάτι, μέσα σε ζούγκλα, φτάνεις στο Salto de Caburní, ένα μέρος όπου πέφτουν καταρράκτες και σχηματίζεται φυσική λίμνη για να κάνεις μπάνιο.

Trinidad – Cienfuegos μονοήμερη 15/08/2009 Σάββατο


Σήμερα ξυπνήσαμε από τις 6.15 το πρωί, για να πάμε στο σταθμό των λεωφορείων. Χωρίς καφέ, χωρίς τίποτα, το κόψαμε με το πόδι για το σταθμό των Viazul.
Η διαδρομή για το Cienfuegos είναι μέσα στο πράσινο. Περνάμε 3-4 ποτάμια, που καταλήγουν στην θάλασσα. Οι Κουβανοί κάνουν μπάνιο εκεί. Μπορεί να είναι και περιοχές campismo. Το πράσινο δίπλα είναι τόσο πυκνό, που αναρωτιέμαι αν πατάει άνθρωπος ανάμεσα σ’ αυτά τα δέντρα. Στη θάλασσα, δίπλα μας, μπορεί κανείς να δει λίγο πιο έξω από το Trinidad και το τεράστιο εκτροφείο των αστακών. Το Trinidad φημίζεται γι’ αυτούς.

TRINIDAD

8 Αυγούστου 2009

Trinidad 16/08/2009 Κυριακή

Πρωί
Σήμερα το μεσημέρι φεύγουμε για Santa Clara. Το πρωί πήγαμε να κάνουμε τα τελευταία ψώνια μας από το παζάρι, για δώρα κλπ και να μπροστά μας ο Nino. Τρελάθηκε όταν του είπαμε το όνομά του. Μας θυμήθηκε. Ίδιος ήταν. Πριν 2 χρόνια ήταν ο «ξεναγός» μας στο Trinidad, μας είχε κάνει και το τραπέζι στο σπίτι του, με μια τεράστια ψαρούκλα. Όταν ήρθαμε φέτος ρωτήσαμε κάποιους, για να τον βρούμε, γιατί είχε και ένα χαρακτηριστικό παρατσούκλι, τον φώναζαν El Chino (ο Κινέζος), αλλά μας είπαν ότι δεν τον ήξεραν. Η κόρη του είχε πάει 3 χρονών. Ο ίδιος είχε αλλάξει δουλειά και από security, που ήταν σε σχολείο, πήγε security στο στάδιο του μπέιζμπολ, όπου η δουλειά εκεί ήταν όλο το χρόνο. Βέβαια όταν δουλεύει μια ημέρα παίρνει τρεις ρεπό, αλλά ο μισθός είναι πολύ χαμηλός, μέχρι 300 πέσος. Δεν φτάνει για τίποτα. Το πρώτο που μας ρώτησε είναι αν φέραμε τίποτα για την μικρή. Από αυτά περιμένουν και αυτοί φαίνεται. Απ’ όσους ξανάρχονται, να τους φέρουν κάποιο δώρο. Στις 1 θα πήγαινε την οικογένεια για μπάνιο στην θάλασσα με το λεωφορείο. Κυριακή βλέπεις. Η πεθερά του θα πήγαινε πρώτη φορά στην θάλασσα.

5 Αυγούστου 2009

SANTA CLARA CUBA

Santa Clara 17/08/2009 Δευτέρα


Το πρωί σηκωθήκαμε να πάμε στα Viazul για να κλείσουμε τα εισιτήρια μας για την Αβάνα. Μπήκαμε σε λίστα αναμονής. Για να δούμε τι θα γίνει. Το λεωφορείο βλέπεις αυτό έρχεται από το Santiago. Φυσιολογικά, μάλλον θα μπούμε, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Έξω από τον σταθμό ο Βαγγέλης έχει ήδη κάνει κονέ μ’ έναν αμαξά με αλογάκι, για μια βόλτα στην πόλη και με περιμένουν μπας και καταλάβω καλύτερα, που ακριβώς λέει πως θα μας πάει και φυσικά πόσα θέλει.
Αφού γίνονται οι διαπραγματεύσεις, ξεκινάμε. Μας πάει πρώτα στο μαυσωλείο του Che, όπου σήμερα είναι κλειστό, γιατί είναι Δευτέρα. Μόνο τον έξω χώρο θα δούμε, αλλά εμάς δεν μας νοιάζει, γιατί μέσα το είχαμε δει πρόπερσι, όμως θέλουμε να ξαναπάμε οπωσδήποτε.


4 Αυγούστου 2009

La Habana 18/08/2009 Τρίτη



Φύγαμε τελικά με ταξί για την Αβάνα, με τα ίδια λεφτά που θα δίναμε και στο λεωφορείο. Το κανόνισε ο Señor Rodrigo Με το που μπαίνει το αυτοκίνητο στην πόλη, αισθανόμαστε ότι γυρίσαμε πίσω στην βάση μας. Στο σπίτι μας. Είναι λίγο και έτσι, αφού η Αβάνα ήταν ο πρώτος και δυστυχώς και ο τελευταίος σταθμός του ταξιδιού μας.

Φτάσαμε γύρω στις 12.00 μμ και αφού τακτοποιηθήκαμε, κάναμε μια μικρή βόλτα στο κέντρο, προς την Malecon, όχι και την καλύτερη ώρα θα έλεγα. Έτσι, καθόμαστε να πιούμε ένα ποτό σε κάποιο σκιερό μπαράκι. Έχω μια αίσθηση που θα δω αν θα επιβεβαιωθεί τις επόμενες μέρες. Δεν μας ενόχλησε σχεδόν κανένας στο δρόμο.
Πέσαμε και σ’ ένα περιστατικό, όπου μια «κλούβα» της policia (δηλ. ένα μικρό φολκς βάγκεν βανάκι) φωνάζει σε κάποια μεγάλη γυναίκα, η οποία κρατάει ένα κουτί και μιλάει σε κάποιους Κουβανούς, δείχνοντάς τους το κουτί. Της φωνάζει πολύ έντονα και λέω ότι μάλλον θα την μαζέψει. Γιατί, δεν καταλάβαμε, αλλά αν κρίνω από τα νεύρα του πολιτσμάνου, μάλλον την είχε ξανατσεκάρει και δεν τον άκουσε. Τελικά φεύγει, χωρίς να την μαζέψει.
Α! Επιτέλους έχουμε ξανά την δεύτερη βαλίτσα. Ο Βαγγέλης έκανε πάρτι με ρούχα στο δωμάτιο!!!
……………………
Μετά το απογευματινό φαγητό, είπαμε να πάμε στην Bodeguita del Medio, ένα ονομαστό μπαρ, όπου το είχαν επισκεφτεί, μεγάλες προσωπικότητες όπως ο Salvador Allende, o Fidel, o Nicolás Guillén και έχουν αφήσει αυτόγραφα. Αλλά πριν από αυτό, είπαμε να κάνουμε μια βόλτα στην Malecon. Είναι απίστευτο, αλλά περπατάμε στην Malecon και δεν μας έχει μιλήσει άνθρωπος. Πρόπερσι, μέχρι και από τα μπαλκόνια έβγαιναν και μας φώναζαν και μας χαιρετούσαν. Άσε που προσέχω έναν μπατσάκο, που μας καταλαβαίνει ότι είμαστε τουρίστες και πολύ διακριτικά μας παίρνει στο κατόπι, κόβει βόλτες πάνω κάτω και κάθεται λίγο πιο πέρα από μας, για να μας προσέχει, όπως αντιλαμβάνομαι, μην μας πειράξει κανένας.
Αντίθετα, μας την «πέφτουν» αρκετοί κρατικοί υπάλληλοι, δηλ σερβιτόροι από εστιατόρια, μπαρ, ξεναγοί με αμαξάκια, οι οποίοι θέλουν να μας προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, διευκρινίζοντας σε κάθε προσφορά, ότι δουλεύουν για το κράτος.
Η Bodeguita είναι πράγματι όμορφο μπαρ. Το αξιοσημείωτο είναι ότι όλοι οι τοίχοι είναι γραμμένοι με υπογραφές και ονόματα απ’ όλους, όσους την έχουν επισκεφτεί, επώνυμοι και ανώνυμοι. Φυσικά, οι πιο διάσημοι είναι με φωτογραφίες στους τοίχους. Βλέπω ένα κάδρο και ανακαλύπτω ότι η Bodeguita είναι μάλλον κολεκτίβα.
Το γκαρσόν σε κάθε πελάτη που πληρώνει για να φύγει, φέρνει και το μαρκαδόρο για να υπογράψουν στον τοίχο, σύμφωνα με το έθιμο, όπου βρει ελεύθερο σημείο, γιατί πραγματικά όλοι οι τοίχοι είναι γραμμένοι, από πάνω μέχρι κάτω. Μέχρι και υπογραφή των Vatos Locos είδαμε, διάσημη μεξικάνικη συμμορία στις Αμερικανικές φυλακές। Έτσι και μείς φεύγοντας, υπογράψαμε στον τοίχο, σαν «Βόρεια της Αθήνας»।